Η έκρηξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή στα τέλη Φεβρουαρίου 2026 ανέτρεψε μια τροχιά σταθερής ανάκαμψης της παγκόσμιας οικονομίας, η οποία στηριζόταν σε μια τεχνολογικά καθοδηγούμενη επενδυτική δυναμική, σε πιο χαλαρές χρηματοοικονομικές συνθήκες και σε μερική αποκλιμάκωση των εμπορικών εντάσεων. Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ και οι ζημιές σε κρίσιμες υποδομές υδρογονανθράκων μετέτρεψαν μια τοπική σύρραξη σε σοκ προσφοράς παγκόσμιας εμβέλειας.Στην προοπτική της βραχύβιας σύγκρουσης με σταδιακή εξομάλυνση μέχρι και τον Μάιο του 2026, ο παγκόσμιος ρυθμός μεγέθυνσης διαμορφώνεται στο 3,1% το 2026 και 3,2% το 2027, ενώ ο πληθωρισμός κορυφώνεται στο 4,4% το 2026. Σε δυσμενές σενάριο παρατεταμένης κρίσης, η ανάπτυξη υποχωρεί στο 2,5% και ο πληθωρισμός εκτινάσσεται στο 5,4%, ενώ σε σενάριο σοβαρής κλιμάκωσης η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται στα όρια της ύφεσης, με μεγέθυνση γύρω στο 2% και πληθωρισμό κοντά στο 6%.Παράλληλα, η κρίση επιταχύνει την τάση προς έναν πολυπολικό αλλά λιγότερο κατακερματισμένο κόσμο, όπου η ασφάλεια αναβαθμίζεται σε στρατηγική προτεραιότητα.Η ελληνική οικονομία εισήλθε σε μια διακριτή φάση προσαρμογής, η οποία αποτυπώνει τη μετατόπιση από ένα αρχικό σοκ προσδοκιών σε μια ουσιαστική διαταραχή της ενεργειακής προσφοράς. Η αναθεωρημένη τροχιά της τιμής του Brent, η οποία όμως επεκτείνεται πλέον (όσον αφορά τις πληθωριστικές επιπτώσεις) σε όλο το 2026 και σε μέρος του 2027 και στη συνέχεια συγκλίνει προς τα 60 δολάρια έως το 2030, συνεπάγεται καθυστερημένη επιστροφή στα προ της κρίσης επίπεδα και, επομένως, παρατεταμένη μετάδοση των επιπτώσεων στην πραγματική οικονομία.Οι μακροοικονομικές προβολές δείχνουν μια ελληνική οικονομία χαμηλότερης δυναμικής αλλά σχετικής σταθερότητας: ρυθμός ανάπτυξης 1,85% το 2026, υποχώρηση στο 1,59% το 2027 και διακύμανση γύρω στο 1,4%-1,6% έως το 2030. Ο πληθωρισμός κορυφώνεται στο 3,7% το 2026 πριν αποκλιμακωθεί στο 1,1% το 2028, ενώ η ανεργία εμφανίζει σταδιακή επιδείνωση από 7,8% σε 8,4%.H μείωση του ρυθμού ανάπτυξης αποδίδεται (έχει από καιρό εκτιμηθεί) σε εξάντληση εργατικού δυναμικού, κοσμική ύφεση κ.λπ. και λιγότερο στην πολεμική ένταση. Πίσω μένει το αποτύπωμα της συμπίεσης των εισοδημάτων.Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών παραμένει σημαντικά ελλειμματικό αντανακλώντας τη δομική εξάρτηση της χώρας από εισαγόμενη ενέργεια, ενώ το πρωτογενές πλεόνασμα συρρικνώνεται, περιορίζοντας τον δημοσιονομικό χώρο. Παράλληλα, οι αποδόσεις των δεκαετών ομολόγων κινούνται ανοδικά προς το 3,9%, αντανακλώντας υψηλότερες πληθωριστικές προσδοκίες και ασφάλιστρα κινδύνου.Η σύνθεση των δύο επιπέδων ανάλυσης οδηγεί σε ένα ενιαίο συμπέρασμα: η περιπέτεια της σύγκρουσης δημιούργησε ένα σοκ λιγότερο έντονο (από το παρελθόν) αλλά περισσότερο επίμονο και διάχυτο. Το συμπέρασμα αυτό ισχύει ανεξαρτήτως ακόμα και αν ανοίξουν ακόμα και άμεσα τα Στενά του Ορμούζ! Κατά συνέπεια η πολιτική απάντηση οφείλει να συνδυάζει τη στοχευμένη και προσωρινή δημοσιονομική στήριξη των ευάλωτων νοικοκυριών, διαφύλαξη της αξιοπιστίας της νομισματικής πολιτικής, επιτάχυνση των επενδύσεων σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και ενίσχυση της πολυμερούς συνεργασίας – προτεραιότητες που αναγνωρίζονται ως αναγκαίες προϋποθέσεις ανθεκτικότητας.Αυτό που αξίζει να κρατήσουμε προς το παρόν είναι ότι ο κόσμος γεωστρατηγικά μεταβάλλεται πλέον ιδίως στην περιοχή της Ν.Α. Μεσογείου και του Περσικού Κόλπου και η Ελλάδα αποκτά έναν νέο στρατηγικό ρόλο σε σχέση με δύο βασικές επιδραστικές δυνάμεις διαμόρφωσης του μέλλοντος: τη γεωστρατηγική ισχύ και τις τεχνολογικές υποδομές.Οι απόψεις που διατυπώνονται δεν αποτελούν απόψεις του ΚΕΠΕ.Πρώτη δημοσίευση: εφημερίδα Το Βημα, 10 Μαΐου 2026