1. Σήμερα δεν μιλάμε για επαιτεία, αλητεία ή πλάνητα βίο των ανηλίκων [νόμοι 1919/1931], ούτε για «ευπαιδαγώγητους και βελτιώσιμους» νέους ή για «εν ηθικώ κινδύνω ευρισκόμενα» επικίνδυνα άτομα.Ακόμα κι αν διερευνούμε τη δυσχέρεια κοινωνικής προσαρμογής ορισμένων λόγω της «εγκληματογόνου μόλυνσης» [συνήθως από αρνητικό οικογενειακό περιβάλλον], τούτο δεν ερμηνεύει τη διαρκώς αυξανόμενη [ποσοτικά και κυρίως ποιοτικά] συμμετοχή των ανηλίκων στην εγκληματικότητα.