Πράγμα παράξενο

Το γκρίζο χρώμα βγάζει μία μουσική αδιάφορη

Δεν ενοχλεί ούτε αρέσει

Δ. Πιστικός, Το γκρίζο χρώμα

 

Το οργανωμένο έγκλημα εξελίσσεται τεχνολογικά και διακλαδώνεται κοινωνικά σύμφωνα με τις λοιπές διεργασίες που συντελούνται σε μία χώρα σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο. Έτσι σε περιόδους πολιτικής αστάθειας και οικονομικής κρίσης το οργανωμένο έγκλημα αποκτά μεγαλύτερο χώρο δράσης κι επιρροής. Σε κάθε περίπτωση, το οργανωμένο έγκλημα στην Ελλάδα αναπτύχθηκε ιδιαίτερα μετά την Πτώση των Τειχών το 1989, οπότε οι διάφορες Μαφίες [ρωσική, ουκρανική, αλβανική, ρουμανική] έστησαν τους μηχανισμούς τους στη χώρα, που τότε αδυνατούσε να χειριστεί το φαινόμενο. Δεν θα μπορούσαν όμως οι εν λόγω Μαφίες να κυριαρχήσουν στην «αγορά του εγκλήματος» αν δεν συνεργάζονταν με ελληνικές συμμορίες, που τους άνοιξαν τις πόρτες της [κοινής] παρανομίας ή τους έδωσαν και τα κλειδιά [πληροφορίες, στόχους κ.λπ.]. Σήμερα κάθε Μαφία έχει πάρει το δικό της «κομμάτι» στην εγκληματική πίτα. Όμως, επειδή το κέρδος δεν φτάνει για όλους κι επειδή υπάρχουν ορισμένοι που θέλουν να καθίσουν στον θρόνο του εγκλήματος, ως σύγχρονοι Νονοί, γι’ αυτό έχουμε τα γνωστά «ξεκαθαρίσματα λογαριασμών».

Ζούμε στην εποχή της παγκοσμιοποίησης του εγκλήματος. Καμία χώρα στον πλανήτη δεν μπορεί ν’ αποφύγει τον κίνδυνο που απορρέει από το διεθνικό/υπερεθνικό οργανωμένο έγκλημα. Οι εγκληματικές οργανώσεις προσαρμόζονται στη νέα γεωπολιτική ταχύτερα από τις δημοκρατίες και τις κοινωνίες. Η διεθνής αγορά του εγκλήματος περιλαμβάνει τα πάντα: από ξέπλυμα βρώμικου χρήματος μέχρι εμπόριο όπλων και ναρκωτικών, από παράνομη διακίνηση/εμπορία ανθρώπων μέχρι κι εμπόριο οργάνων.

Η οργάνωση, η ιεραρχία, το μεγάλο κέρδος, η χρήση βίας αλλά και τεχνικής, ο αποκεντρωτικός χαρακτήρας και τα διασυνοριακά δίκτυα, η διάρκεια, η εναλλαγή προσώπων, ο επαγγελματισμός και η σύγχρονη τεχνολογία, οι πολιτικές επιρροές και η τρομοκράτηση του κόσμου, η συστηματικότητα στον σχεδιασμό και στην εκτέλεση των εγκληματικών πράξεων, και τέλος η omerta συνιστούν τα πλέον κρίσιμα χαρακτηριστικά των διεθνικών εγκληματικών οργανώσεων.

Είναι, άλλωστε, σε όλους γνωστό ότι αυτή η επιχειρηματικού χαρακτήρα εγκληματικότητα υπερβαίνει τους θεσμούς και τις εθνικές κυβερνήσεις, προκαλεί έντονα κύματα ανασφάλειας και αταξίας και βέβαια διακρίνεται από την εθνική μικρομεσαία παραδοσιακή εγκληματικότητα (π.χ. ενδοοικογενειακή βία, ληστείες, χρήση ναρκωτικών κ.λπ.), η οποία συνήθως ελέγχεται.

Η εγκληματικότητα από περιθωριακό παθολογικό φαινόμενο των εθνικών κοινωνιών μετουσιώνεται σε βασικό (και αναπόφευκτο;) συστατικό της λειτουργίας της διεθνούς κοινωνίας. Από ατομικό βιοκοινωνικό γεγονός το έγκλημα μετατρέπεται σε συλλογική επικερδή δραστηριότητα. 

Οι Εταιρείες Εγκλήματος, π.χ. η «Επιχειρηματική Μαφία» (entrepreneurial Mafia), αναπτύσσουν δικούς τους διοικητικούς, κοινωνικούς και οικονομικούς διαύλους μέσα από τους οποίους το «έγκλημα του λευκού κολλάρου» μολύνει το σύνολο σχεδόν των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων. Η παράνομη δράση μεταμορφώνεται σε business, αλλά και η business δεν μπορεί να αποφύγει την παράνομη δράση. 

Υπερβαίνοντας τη «φαιά ζώνη» των οικονομικών δραστηριοτήτων ορισμένοι κύκλοι δημιουργούν μια πραγματική «αγορά του εγκλήματος». 

Συνυφασμένη με το οικονομικό έγκλημα είναι και η διαφθορά στον δημόσιο τομέα, η απορρόφηση παραγωγικών πόρων για την καταστολή και η κυκλοφορία του «βρώμικου» χρήματος. Η μορφή αυτή εγκληματικότητας μετατρέπεται είτε σε «εθνικό σπορ» είτε σε «εθνικό κίνδυνο», καθώς δεν αποκλείεται πίσω τους να κρύβονται αντιδημοκρατικές δυνάμεις σκότους.

Υπενθυμίζω κι ανακεφαλαιώνω:

- Το οργανωμένο έγκλημα είναι Λερναία «Ύδρα». Έχει πολλά πλοκάμια και μία δομή που δυσχεραίνει την οριστική εξάλειψή του. Ακόμα κι αν κοπεί το ένα πλοκάμι, αμέσως αντικαθίσταται από άλλο, είτε τη «δουλειά» την αναλαμβάνουν τα υπόλοιπα πλοκάμια.

- Το οργανωμένο έγκλημα είναι δίκτυο με διακλαδώσεις και κυκλώματα που κινούνται σε πολλά επίπεδα και πεδία [οικονομικό, κοινωνικό κ.λπ.] και του παρέχουν μηχανισμούς συγ-κάλυψης.

- Το οργανωμένο έγκλημα διαπράττει ληστείες, κλοπές, διακινεί ναρκωτικά/μετανάστες/όπλα, υποδουλώνει γυναίκες και συμμετέχει σε οτιδήποτε φέρνει παράνομο κέρδος και μαύρο χρήμα.

- Το οργανωμένο έγκλημα έχει και νόμιμες business, αξιοποιώντας όλες τις δυνατότητες και τις ευκαιρίες του «συστήματος» [ξέπλυμα].

- Το οργανωμένο έγκλημα δεν εκτελεί μόνο «συμβόλαια θανάτου» κατά των εσωτερικών αντιπάλων, ομάδων που διεκδικούν μεγαλύτερο κομμάτι από την εγκληματική πίτα. Δολοφονεί και «ιδιώτες» με εντολή και πληρωμή των ανταγωνιστών τους.

- Το οργανωμένο έγκλημα έχει δικούς του κανόνες υπακοής και σιωπής. Η ομερτά είναι όρος απαραβίαστος ,όπως και η μη-συνεργασία με τους κρατικούς φορείς [Αστυνομία, Δικαιοσύνη].

- Το οργανωμένο έγκλημα διαθέτει διεθνείς διασυνδέσεις και συχνά ακουμπάει και στην πολιτική διαφθορά.

- Το οργανωμένο έγκλημα στρατολογεί νέους «επαναστατημένους» και διεισδύει σε σκοτεινές υπηρεσίες.

- Το οργανωμένο έγκλημα δεν ξεδοντιάζεται μόνον από την Αστυνομία ή από έναν υπουργό Δημόσιας τάξης. Χρειάζεται οριζόντια και κάθετη «εκκαθάριση» και αυτοκάθαρση.

- Το οργανωμένο έγκλημα είναι εχθρός της κοινωνίας και της Δημοκρατίας.

Μέσα στον λαβύρινθο αυτών των παραγόντων δεν πρέπει οι αρμόδιοι να ξεχνάνε τη βασική αρχή: cui bono [ποιος ωφελείται από τις δραστηριότητες του οργανωμένου εγκλήματος;].

Αυτή την πτυχή μην τη λησμονούν οι διάφοροι αναλυτές...