ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Στην ταραγμένη γωνία του κόσμου που βρίσκεται η Ελλάδα από καιρό σε καιρό αντιμετωπίζουμε πολύ σοβαρά εθνικά προβλήματα. Ορισμένα από αυτά τα κουβαλάμε από το παρελθόν: σχέση με την Τουρκία, σχέση με τους βόρειους γείτονές μας. Δεν έχουμε την τύχη όπως η Πορτογαλία να συνορεύουμε με ένα περισσότερο αναπτυγμένο κράτος και να δεχόμαστε τις θετικές επιδράσεις της γειτνίασης αυτής. Αντιστρόφως εμείς θα πρέπει να λειτουργήσουμε θετικά και υποστηριχτικά με τις όμορες χώρες εάν θέλουμε κάποια στιγμή να ξαναγυρίσουμε οικονομικά σ’ αυτές. Ας μην ξεχνάμε ότι ένα αξιόλογο μέρος των τραπεζικών μας προβλημάτων μετά το 2010, που στην συνέχεια μετετράπησαν σε φορολογικές υποχρεώσεις, οφειλόταν ότι ήμασταν σ’ ένα βαθμό αναγκασμένοι να ανταποκρινόμαστε στις τραπεζικές υποχρεώσεις μας προς τις οικονομίες αυτές αφού το 20% των δραστηριοτήτων των Ελληνικών τραπεζών τις αφορούσε.

Ένα από τα προβλήματα που μας έχει κληροδοτήσει το μεταπολεμικό παρελθόν είναι το όνομα που θα αντικαταστήσει το προσωρινό «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας». Είναι γεγονός ότι η εκκρεμότητα μας κληροδοτεί βάρος. Στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής η παράταση εκκρεμοτήτων δημιουργεί μελλοντικούς κινδύνους. Έτσι οι εκκρεμότητες σε περιοχές κοντά στο Κόσσοβο και σε περιοχές όπως αυτές των Βαλκανίων που ιστορικά πυροδότησαν Ευρωπαϊκές συγκρούσεις αυξάνει την πιθανότητα μία μελλοντική γενιά (ή ακόμα και εμείς) να εμπλακεί σε μία μορφής περιπέτεια. Αν θέλουμε λοιπόν να μειώσουμε τους κινδύνους αυτούς, πρέπει να δίνουμε τέλος στις εκκρεμότητες που υπάρχουν (υφαλοκρηπίδα με την Τουρκία, ονομασία ΠΔΓΜ). Δυστυχώς όμως αυτό δεν είναι εύκολο να γίνει. Οπουδήποτε υπάρχει αίμα και πολιτισμικές διαφορές οι λύσεις είναι πολύ δύσκολο να έρθουν.

Τα ίδια ισχύουν και για το συγκεκριμένο πρόβλημα της ΠΔΓΜ. Ο Ιούνιος του 2018 και η Σύνοδος του ΝΑΤΟ, δημιουργεί ένα παράθυρο ευκαιρίας. Οι ΗΠΑ πίεσαν και πιέζουν γι’ αυτό. Οι Ευρωπαίοι εταίροι θα ήταν επίσης ευτυχείς εάν άνοιγε ο δρόμος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα Δυτικά Βαλκάνια. Εξάλλου φαίνεται ότι στον τομέα αυτόν (στην διεύρυνση των αγορών) η ΕΕ δικαιώνει απολύτως την ύπαρξή της. Αρκεί βεβαίως να απαλλαγούμε οριστικά από τον συνταγματικό αλυτρωτισμό των Σκοπίων. Εξάλλου η παρούσα πολιτική κατάσταση της ΠΔΓΜ αλλά και η οικονομία της χρειάζονται εξωτερική βοήθεια για να σταθούν στα πόδια τους.

Είναι προφανές λοιπόν ότι το όλο θέμα δεν είναι ένα ζήτημα ονοματολογίας αλλά σύνθετων διαπραγματεύσεων. Η Ελλάδα είναι ο έκτος κυριότερος εμπορικός εταίρος και έχει μία υψηλότερη θέση στην εισροή ξένων επενδύσεων στην ΠΔΓΜ. Η Θεσσαλονίκη είναι κρίσιμο λιμάνι για την περαιτέρω ανάπτυξή της. Εάν όμως αποκτήσουμε μία σταθερή γειτονιά δίπλα μας με πολύ μικρή φορολογία (σήμερα έχουν 13% φορολογικό συντελεστή, έναντι 51.7%! εμείς) και πολύ μεγάλη ελκυστικότητα επενδύσεων (έχει την 11η θέση στο Doing Business ως πιο ελκυστική οικονομία έναντι της 67ης θέσης της Ελλάδος) τότε θα είναι σαν να αποκτά πρόσβαση η Ελληνική οικονομία σε μία «οικονομική ζώνη με προνομιακούς όρους λειτουργίας». Αυτό θα οδηγήσει σε πολύ μεγαλύτερη οικονομική αφαίμαξη της παραγωγικής δομής ιδιαίτερα της Β. Ελλάδος. Συμπερασματικά μπορεί πιθανόν να ευνοηθεί ο εμπορικός κόσμος της Θεσσαλονίκης αλλά η παραγωγική δομή της Μακεδονίας θα υποφέρει περισσότερο όχι τόσο λόγω ελκυστικότητας που θα οφείλεται στο εργατικό κόστος και την παραγωγικότητα αλλά λόγω των χαμηλότερων γενικών επιβαρύνσεων. Είναι χαρακτηριστικό ότι για την προστασία των επενδυτών μειοψηφίας εμείς καταλαμβάνουμε την 43η θέση ενώ η ΠΔΓΜ την 4η στο Doing Business! Στην ευκολία χρηματοδότησης των επιχειρήσεων εμείς καταλαμβάνουμε την 90η θέση και η ΠΔΓΜ την 12η!

Εδώ θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η κρίση του 2010 στην Ελλάδα είχε αρχίσει πολύ νωρίτερα όταν το 2007 άνοιξαν τα σύνορα της Ευρώπης και της Ελλάδας για τις όμορές μας χώρες και βρεθήκαμε πίσω στην ανταγωνιστική κοστολογική αλυσίδα εγκατάστασης και παραγωγής.

Αυτά δε σημαίνουν ότι θα πρέπει να κλείσουμε τα σύνορά μας. Ακριβώς το αντίθετο! Πάντοτε υπάρχουν αντισταθμιστικές πολιτικές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πολιτική του Macron απέναντι στις πρώην Ανατολικές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου η Γαλλία αντιμετωπίζει το πρόβλημα της «εκροής» παραγωγικών μονάδων προς τις χώρες αυτές λόγω κυρίως ανταγωνιστικότητας του εργατικού και διοικητικού κόστους. Αρκεί να μη είμαστε διατεθειμένοι να επαναλάβουμε με την ελαφρότητα του «πολιτικού μας είναι» τα λάθη μας. Ούτε για την ΠΓΔΜ ούτε για την επέκταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα Δυτικά Βαλκάνια. Υπάρχει πάντοτε μία θετική αντισταθμιστική πολιτική που θα πρέπει κατ’ αρχάς να διατυπωθεί και στη συνέχεια να ακολουθηθεί.


1η Δημοσίευση: Εφημερίδα Real News (Έντυπη Έκδοση), 14/01/2018

www.YouGoCulture.com

Online διαδραστική πλατφόρμα προβολής του πολιτισμού των Ελλήνων σε ολόκληρο τον κόσμο.

Μπες στο www.act4Greece.gr Επίλεξε τη ∆ράση YOU GO CULTURE

Κάνε τη δωρεά σου με ένα κλικ στο

ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΩ

ή με απ’ ευθείας κατάθεση ή μέσω internet, phone και mobile banking.

Πρόγραμμα Crowdfunding

Βιβλία & Συμμετοχή σε Συλλογικές Εκδόσεις