F. HOLLANDE

Η Ευρώπη στηρίζεται στις δύο μεγάλες οικονομίες: Τη Γαλλία και τη Γερμανία. Αλλά δεν είναι οι μόνες μεγάλες χώρες από πλευράς πληθυσμού. Υπάρχουν ακόμη η Ισπανία, η Ιταλία και η Πολωνία. Βεβαίως ιδιαίτερο ρόλο έχει η Μ. Βρετανία αλλά όσο περνάει ο χρόνος, τόσο περισσότερο ειδικά χαρακτηριστικά αποκτά η σχέση Μ. Βρετανίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Η χρηματοοικονομική, δημοσιονομική και διαρθρωτική ευρωπαϊκή κρίση (Great Recession) των αρχών του 21ου αιώνα δημιούργησε δύο ομάδες οικονομιών που παρακολουθούν με διαφορετικό τρόπο την εξέλιξή της. Η μία είναι οι πιστώτριες χώρες με καίρια αιχμή τη Γερμανία αλλά με αξιόλογη παρουσία, την Ολλανδία και τη Φινλανδία. Η άλλη ομάδα χωρών αποτελείται από τις χρεώστριες χώρες με κύρια αιχμή τις χώρες που μπήκαν σε πρόγραμμα: Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία, Κύπρο. Για την κατάταξη των χωρών αυτών συνήθως χρησιμεύουν τα δεδομένα του Target 2 Balances που είναι είτε χρεωστικά ή πιστωτικά υπόλοιπα κάθε χώρας εντός του συστήματος ενδοευρωπαϊκών συναλλαγών εμπορευμάτων και κεφαλαίων. 

Πίνακας: Target 2 και Ρυθμοί Μεγέθυνσης 

 Euro Crisis Monitor και IMF – World Economic Outlook, October 2015.

Πηγές: Euro Crisis Monitor και IMF – World Economic Outlook, October 2015.

Οι χώρες χρεώστες εκτός από τη γενικότερη απαίτηση της μείωσης του χρέους τους, φέρουν και το βάρος της διαρθρωτικής μετεξέλιξης τους σε ανταγωνιστικές οικονομίες ικανές να αντεπεξέλθουν την αναδιάρθρωση του Παγκόσμιου Ανακαταμερισμού των Έργων.  

Η Γαλλία εντάσσεται στη δεύτερη αυτή κατηγορία υποκείμενη στην απαίτηση των διαρθρωτικών μεταβολών. Όπως όμως διαπιστώνεται, η διαχείριση της κρίσης που έχει κάνει μέχρι σήμερα, έχει σ’ ένα σημαντικό βαθμό αποδώσει αξιόλογους καρπούς παρουσιάζοντας προσαρμογή σε ήπιους τόνους αφού επιτυγχάνει σχετική δημοσιονομική πειθάρχηση, διαρθρωτικές μεταβολές και ανάπτυξη ταυτοχρόνως (βλέπε Πίνακα).

Σε όλο αυτό το διάστημα οι γνωστές σειρήνες των ΜΜΕ προσπαθούν να την ανακηρύξουν ως το μεγάλο ασθενή της Ευρώπης. Όμως στην πραγματικότητα είναι η χώρα που έχει στηρίξει τον M. Draghi σημαντικά, διαθέτει τον γρηγορότερα αυξανόμενο πληθυσμό στην Ευρώπη, πυρηνικές δυνατότητες και σοβαρές προοπτικές για το μέλλον. Ενδεχομένως μάλιστα στο εγγύτερο μέλλον. Ίσως ήδη ζούμε μία σταδιακή μετακίνηση του άξονα βαρύτητας από τη Γερμανία στη Γαλλία. Αυτό δεν είναι αρνητικό για κανέναν στην Ευρώπη. Ούτε και για τη Γερμανία. 

Σε ανύποπτη στιγμή, μάλιστα εδώ και χρόνια, είχα επανειλημμένα δημοσίως σχολιάσει το θετικό ρόλο της οικονομικής πολιτικής της Γαλλίας και για τους Γάλλους πολίτες και για τους Ευρωπαίους πολίτες. Ο F. Hollande πέτυχε με πολύ απλό και σιωπηλό τρόπο να επιβραδύνει τη γερμανική τέλεια καταιγίδα που προήλθε από την αδυναμία διαχείρισης της περίπλοκης ευρωπαϊκής κρίσης στα πλαίσια των γνωστών στερεοτύπων. Αυτό θα είναι το θετικό σήμα που θα αφήσει στα ευρωπαϊκά πολιτικά πράγματα.